Alleen oppad geweest met mijn kleine tentje.
Voor foto's klik hier voor Schesaplana
Saulakopf
Na een zondagnacht rijden kom ik
aan in Nüziders vlak bij Bludenz. Het is in iedergeval mooi
weer. Tent opgezet en daarna gelijk naar Brandnertal om
wandelroutes uit te zoeken voor morgen (dinsdag). Volgende
ochtend vroeg op gestaan maar niet vertrokken. REGEN de hele
dag. Woensdag een nieuwe poging.
Een wandelroute naar de
Schesaplana (2957M), startpunt van de Douglasshütte (1997m),
boven op de stuwdam bij de Lüner see. Het weer was
wisselvallig. Het was voor mij als laaglander wel weer even
wennen aan wandelen op hoogte. Maar uiteindelijk kwam ik
boven op de top. Het was koud,winderig en slecht zicht. Maar
zo nu dan had ik goed zicht richting de Silvretta,
Zwitserland, Oostenrijk. En ook zicht op de Brandnergletsjer
en de Mannheimer hütte. Het was druk op de top, ik werd
regelmatig gevraagd om foto's te maken van mensen. Het deed
me denken aan de reclame spot op de tv waarbij de
bergbeklimmer blij is dat hij de top haalt en op de top op
de schouder wordt getikt en gevraagd wordt om een foto te
maken.
Na terugkomst bij de Totalphütte
besloot ik na een rust periode nog stuk een te lopen naar de
Gemselücke. Van daaruit en via Zwitserland naar de
Cavelljoch (Gafalljoch) terug naar de Douglasshütte in
Oostenrijk. Ik was te laat voor de lift naar beneden dus
moest ik lopen naar de auto. Het was een lange wandeling
geweest zo ongeveer 9,5 uur. Maar het was de moeite waard
ondanks dat het later ging regen.
Na een dag rust had ik weer een
route gepland naar de Saulakopf (2517 m). Het startpunt was
weer de Douglasshütte boven aan de stuwdam. Vandaar uit
richting de Saulajoch en van daaruit naar de top. Het is een
smal pad met kabels langs de bergwand van de Schafgafall
richting de Saulajoch (2065m). Vanuit de Saulajoch naar
boven is in het begin van een steil wandelpad. Maar later
veranderde het in een paadje langs steile rotsen zodat je op
sommige plekken met handen en voeten naar boven moest
klauteren. En natuurlijk ook diverse kabels langs de wand.
Uiteindelijk toch boven gekomen. Het was een nevelig
uitzicht maar wel warm.
Ik heb kunnen genieten van de
rust om mijn heen want ik was er helemaal alleen. Af en toe
had ik goed zicht op de Lüner see en de Heinrich Hueter
Hütte in het Rellstal. De terugweg naar de Douglasshütte
verliep vlotjes. Na een rustige afdaling met de kabelbaan
neem ik afscheid van de bergen rondom mij heen, wetend dat
ik morgen weer naar huis ga.
Wim de Lange
